در تحقیقات پیش از این، مطالعه جامع آزمایشگاهی که، اثر تمام متغیرهای موثر و تقابل آنها را بر میزان عدم تشابه ممنتوم و انتقال حرارت صفحه تخت در حضور مانع بررسی نماید، صورت نگرفته است. اگرچه الگوی استفاده از مانع در نزدیکی صفحه تخت جهت افزایش انتقال حرارت در مبدل ها و تمایل محققین جهت دریافت اطلاعات کامل در زمینه عوامل ایجاد عدم تشابه، باعث تحقیقات فراوانی در این زمینه شده بود. از طرفی، با حضور مانع مستطیلی در نزدیکی صفحه تخت، ضریب انتقال حرارت و ضریب اصطکاک، تحت تاثیر عواملی مختلفی قرار می گیرد که بررسی تمام تقابل های بین متغیرها، با توجه به بازه تغییرات آنها، بصورت آزمایشگاهی امکان پذیر نمی باشد. در این مقاله، ماکزیمم و مینیمم مقدار ضرایب اصطکاک و انتقال حرارت به ازای تمام ترکیب های ممکن برای متغیرهای مستقل تعیین شدند تا حداقل و حداکثر میزان عدم تشابه ممنتوم و انتقال حرارت مشخص شوند و وجود عدم تشابه، در میان ترکیب های متغیرهای مستقل، بررسی گردد. بدین منظور با توجه به تعدد متغیرها و بازه تغییرات آنها، ابتدا با استفاده از روش طراحی آزمایش ها، تعداد آزمایش ها کاهش یافته است بدون اینکه اطلاعات اساسی حذف شود. سپس آزمایش ها در یک تونل باد آزمایشگاهی که دارای حداکثر سرعت 13 متر بر ثانیه می باشد انجام گرفت و در آخرین مرحله، با استفاده از روش تاگوچی، حداکثر و حداقل مقادیر ضرایب اصطکاک و انتقال حرارت تعیین گردیدند. نتایج نشان می دهد عدم تشابه ممنتوم و انتقال حرارت به ازای تمام ترکیب های ممکن برای متغیرهای مستقل وجود دارد.

دو آماردان معیار تشابهی تعریف نموده اند که برای دو چگالی ƒ1 و ƒ2 چنین است Sim (ƒ1, f2)= <ƒ1<ƒ2> ⁄ Ö<ƒ1, ƒ1><ƒ2, ƒ2> که در آن <ƒ1, ƒ2> = ò+¥-¥ ƒ1(x, θ1)dF2(x, θ2) می باشد.Sim (ƒ1, ƒ2) بعنوان یک معیار مناسب جهت تشابه ƒ1 و ƒ2 دارای ویژگیهای خوبی است اما بدلیل اعمال محدودیت روی مقدار پارامترها و نوع چگالیها، گسسته یا پیوسته در حالت کلی نمی تواند به کار رود. در این مقاله شکل اصلاح شده ای از sim (ƒ1, ƒ2) و معیاری بر اساس اطلاع کالبگ ارایه گردیده که در مواردی بهتر از sim (ƒ1, ƒ2) می باشند. ویژگیهای این معیارها و مقایسه آنها با هم، بهمراه تعدادی مثال مورد بررسی قرار گرفته است.

اطلاع از میزان تنوع ژنتیکی جوامع علف های هرز به روش های کنترل بیولوژیک آن ها کمک زیادی می کند، مطالعه حاضر، جهت بررسی تنوع ژنتیکی درون و بین توده های تیغ گرگی (Carthamus lanatus)جمع آوری شده از هشت رویشگاه مختلف استان گلستان با استفاده از 24 نشانگر ISSRانجام شد. با استفاده از 9 نشانگری که حدود 04/26 درصد چندشکلی نشان دادند، میانگین ضریب تشابه بین افراد هر توده بر اساس روش جاکارد و پارامترهای توصیفی نظیر تنوع ژنی نئی، شاخص اطلاعات شانون، درصد جایگاه های چند شکل، تعداد آلل مشاهده شده و تعداد آلل مؤثر محاسبه گردید. بالاترین ضریب تشابه ژنتیکی افراد در توده های گمیشان و اطراف آن و پایین ترین آن در توده بندرترکمن وجود داشت. تجزیه و تحلیل واریانس مولکولی نشان داد که میزان تنوع ژنتیکی درون توده های مورد بررسی (63 درصد) بیش از تنوع ژنتیکی بین توده ای (23 درصد) بود. بیشترین شاخص تنوع ژنی نئی، اطلاعات شانون، درصد جایگاه های چند شکل، تعداد آلل مشاهده شده و تعداد آلل مؤثر در توده بندر ترکمن و کمترین آنها در توده های جزیره آشورآده و اینچه برون محاسبه شد. بنابراین توده بندرترکمن دارای بالاترین و توده های جزیره آشورآده و اینچه برون دارای کمترین مقدار تنوع ژنتیکی درون توده ای بودند.

در این مطالعه به منظور بررسی تنوع ژنتیکی 45 ژنوتیپ از ژرم پلاسم تیپ های مختلف توتون شامل گرمخانه ای، بارلی و شرقی، از 20 ترکیب آغازگری IRAP و REMAP استفاده شد که از بین این آغازگرها، 5 آغازگر IRAP و 9 آغازگر REMAP قادر به تولید الگوی نواری، با وضوح و چندشکلی بالا بودند و در مجموع 188 مکان را تکثیر کردند که از این تعداد 153 مکان، چندشکل بودند. آغازگر RTR-10 با 22 نوار و RTR-1 با 16 نوار، بیشترین و آغازگر UBC817+RTR1 با 4 نوار، کمترین تعداد مکان های چند شکل را تکثیر کردند. میزان اطلاعات چندشکل نشانگرها بین 0.16 تا 0.33 و شاخص نشانگر از 0.34 تا 6.25 در کل ژنوتیپ های مورد مطالعه متغیر بود. تجزیه خوشه ای به روش UPGMA، 45 ژنوتیپ مورد مطالعه را در پنج گروه قرار داد، که گروه اول شامل تیپ بارلی، گروه دوم شامل تیپ گرمخانه ای و گروه های 3، 4 و 5 شامل ژنوتیپ های شرقی شدند. صحت گروه بندی حاصل از تجزیه خوشه ای توسط تابع تشخیص کانونی به روش خطی فیشر 73.3 درصد تایید شد.